^{سالروز شهادت حضرت فاطمه زهرا(س)}

^{بزرگ بانویی که اقدامات وی در دوران کوتاه زندگی}

 ^{از او الگویی فرهیخته و جاودانه برای زنان عالم ساخت تسليت باد.}

_{آفرینش و زندگی فاطمه این نکته را به اثبات رساند که میتوان}

 _{احساسات و انعطاف زنانه را با شعور و درایت حماسی پیوند زد}

 _{میتوان از محیط خانه منشأ تحولات اجتماعی و تاریخی شد}

 _{میتوان در محراب عبادت با ملک همنوا گردید و از آنجا}

 _{پای به مسجد گذاشت و بلاغت را در ادبیات سیاسی و فرهنگی به اوج رساند}

 _{میتوان اوج اقتدار زنانه را در خضوع به همسر، پرورش فرزند، خانه داری هدفمند}

 _{توجه به علم و معرفت و حضور مؤثر در مهم ترین عرصه های}

 _{حیات سیاسی و اجتماعی، تعریف کرد}

 _{و عمر کوتاه زندگی مادی را تا همیشه تاریخ جاودانه ساخت}

 فاطميه سند مظلوميت و حقانيت شيعه است. مصيبت شهادت فاطمه(س) از كربلا عظيم تر نباشد حتما كوچكتر هم نيست. عجيب است اين موضوع و شايد از همين روهم هست كه بزرگان يسياري حتي در عاشورا هم مصيبت حضرت صديقه را مي خوانند.

 

 _{سيل اشكم راه بينائي گرفت}

^{بند بندم عطر زهرائي گرفت}

^{عشق را از فاطمه آموختم}

^{چشم بر دست كبودش دوختم}

^{دست او صدها گره وا مي كند}

^{دست او والله غوغا مي كند}

^{دست او مشكل گشاي عالم است}

^{روي آن جاي لبان خاتم است}

^{دست او دنياي احسان و صفاست}

^{دست او مشكل گشاي مرتضاست}

^{حيف شد آن دست را دشمن شكست}

^{با غلاف تيغ اهريمن شكست}

^{گويمت از قصه شهر نبي}

^{از شرار آتش و بيت علي}

^{درد بود و آتش و افسردگي}

^{ياس يود و سيلي و پژمردگي}

^{آه بود و ناله و بغض گلو}

^{پهلوئي بودو لگدهاي عدو}

^{در ميان كوچه آن دنيا پرست}

^{راه را بر مادر سادات بست}

^{گويمت سر بسته در آن كوچه ها}

^{فاطمه گم كرد راه خانه را}

^{آه اي مجنون زبان در كام گير}

^{لب فرو بند و كمي آرام گير}

 در بلاغت چون  علی ودر صبوری چون حسن

در شهامت چون حسین ودر حیا چون مادر است

از کمال علم وتقوا شد عقیله نام او

همچو زهرا از همه زن های عالم برتر است

بانوی وقار!

 بانوی شکیبایی!

ای زینت کاشانه پدر!

آمدی تا مفهوم «صبر» را در قاموس باورها، مجسّم کنی

آمدی تا گلواژه زیبای «عاشورا»، در ذهن زمان جاری شود

آمدی تا عطر سیب، منزل به منزل، کاروانیان را همراهی کند

آمدی تا ناله زنجیرها، شکُوه «کربلایی» شدن را تجربه نماید

آمدی تا غرور دارالاماره ها، جایی در قاموس انسانیّت نداشته باشد

آمدی تا فرو خفتگان جهل را با آخرین بشارت، به آزادی نوید دهی

آمدی تا مفهوم «عطش» را در شوق «شهادت» بنشانی

آمدی تا ادامه پیامبر ( ص) و علی (ع) در «سیر الی اللّه» (جل جلاله) باشی

 خجسته باد آمدنت

بانو! ای کوثر جاری فاطمه علیهاالسلام !

ای آیینه بردباری علی علیه السلام !

زینت خلقت، سفیر آزادی، صداقت، صبر!

وقتی از گودال قتلگاه برمیگشتی

 گویی آیینه نگاهت شکسته و دریای دلت به سوگ نگاهت نشسته است

 متلاطم و ناشکیبا گِریستی

تا جایی که حتی دشمن هم بر حال تو گریست

آسمان نگاهت مثل کهکشانی سرخ

 ستاره ریز غمنامه های دلت بود

و «بیت الاحزان» خیمه ها را مویه های غریبانه ات

به اندوهی پایان ناپذیر فرا میخواند

بانو! ای کوثر شکیبایی زهرا علیها السلام

 از کدامین «صبر جمیل» تو باید گفت

 که شکُوه وقارت را

قلم ها عاجز از نگارش و زبان ها

 ناتوان از گویش اند

چنان توانا، که از داغ مصایب تو، صدای ناله از زنجیرها برخاست

 ولی هیچ شِکوه ای بر زبان تو جاری نگشت

 و هیچ مویه ای از داغ دلت

 نشان عجز تو پیش دشمن نشد

بانوی وقار و شکیبایی، زینب علیها السلام

 آی آیینه دار عصمت خداوند در کاروان عشق

شکوهت را مجال بیان نیست

 بس که رفیع است مقام شریفت

بانو! همانا که آسمانیان

 التجا به دامان شکوهت برده و زمینیان

 دخیل به آستانه آسمانیات میبندند

عاشورا به همراهی با تو می بالد و کربلا

 همیشه معطّر از عطر نام و یاد توست

از مدینه تا دمشق، از تلّ زینبیه ات در عراق

 تا مقام زینبیه ات در مصر، از زمین تا آسمان

 از عرش تا بهشت، از دل ارادتمند ما تا حریم حرم مشکل گشای تو

 فقط تکرار نام آسمانی توست که جاری است.

یا زینب علیها السلام ! دریاب دلهای خسته ما را

خجسته باد میلادت

ای دختر شایسته علی علیه السلام

istemem büyle vicdansiz birini

istemem sahte yanliş sözlerini

çök yazik al bü aşkin sende kalsin

ayrildik sonar peşman olmayasin

Çok yalvarma beni kizdirma

Yanarsin ham de bakarsin

Nekadar khoşsön ama Çok boşsön

Senin ke heÇ gozo doymaz

HeÇ otanmaz aşki bulmaz

Senin ke kimseyi sevmez

Aşki bulmaz

Yalancisin beni sorma

Kimseden beni sorma

çök yazik al bü aşkin sende kalsin

 ^{یا مقلب القلوب و الاابصار}

^{یا مدبر اللیل و النهار}

^{یا محول الحول و الاحوال}

^{حول حالنا الی احسن الحال}

بر آمد باد صبح و بوی نوروز